Ιπποκράτειος Πολιτεία: Η σύνδεση με την ΠΑΘΕ ως όρος ασφάλειας, ανάπτυξης και υπεραξίας

Αγαπητοί φίλοι,

Η σύνδεση της Ιπποκρατείου Πολιτείας με την ΠΑΘΕ δεν είναι ένα ακόμη τεχνικό έργο. Είναι το έργο που θα κρίνει αν η ΙΠ θα παραμείνει ένας οργανωμένος αλλά υποτιμημένος οικισμός ή αν θα περάσει οριστικά σε μια νέα βαθμίδα, ως πραγματικός οικιστικός και αναπτυξιακός πόλος της βορειοανατολικής Αττικής.

Το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό. Είναι στρατηγικό, αναπτυξιακό και βαθιά πολιτικό. Γιατί εδώ δεν συζητούμε απλώς για έναν δρόμο. Συζητούμε για την άρση μιας διαχρονικής υστέρησης που κρατά την Ιπποκράτειο Πολιτεία κάτω από το πραγματικό της μέγεθος, κάτω από τις δυνατότητές της και κάτω από την αξία που αντικειμενικά δικαιούται.

Η Ιπποκράτειος Πολιτεία δεν είναι μια τυχαία οικιστική συγκέντρωση. Είναι ένας οργανωμένος οικισμός με 7.636 στρέμματα εντός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, 1.876 οικόπεδα, περισσότερες από 600 κατοικίες, περίπου 1.000 μόνιμους κατοίκους ήδη σήμερα, σαφή πολεοδομική βάση, φυσικό περιβάλλον, 24 ΧΕΔ και αποδεδειγμένη αναπτυξιακή δυναμική. Με απλά λόγια, η ΙΠ διαθέτει ήδη όσα πολλές περιοχές της Αττικής δεν έχουν και δεν θα αποκτήσουν ποτέ σε τέτοια κλίμακα και σε τέτοιο συνδυασμό.

Αυτό που της λείπει δεν είναι η ταυτότητα, ούτε η δομή, ούτε η προοπτική. Αυτό που της λείπει είναι η κρίσιμη υποδομή που θα απελευθερώσει την πραγματική της δύναμη.

Και το βασικότερο σημείο αυτής της υποδομής είναι η κύρια σύνδεση με την ΠΑΘΕ.

Το πρόβλημα είναι γνωστό και δεν μπορεί πλέον να ωραιοποιείται. Παρότι με το ΦΕΚ 585/31.12.2010 έχει θεσμικά καθοριστεί η κύρια και μοναδική σύνδεση της ΙΠ με τον παράπλευρο της Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας, η πραγματική πρόσβαση παραμένει τεχνικά ανεπαρκής. Η σύνδεση μέσω Ρέρας και Διός εξακολουθεί να έχει χαρακτηριστικά αγροτικού δρόμου: ανεπαρκές πλάτος, στενώσεις, μειωμένη ορατότητα, δυσχέρεια διέλευσης και προβληματική γεωμετρία στο κρίσιμο τελικό τμήμα.

Αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο η Ιπποκράτειος Πολιτεία παραμένει σήμερα υποτιμημένη. Είναι ο λόγος για τον οποίο η αγορά τη βλέπει ακόμη χαμηλότερα από αυτό που πραγματικά είναι. Είναι ο λόγος για τον οποίο ένας οικισμός με τέτοια έκταση, τέτοια δομή και τέτοιο απόθεμα γης δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε αυτό που αντικειμενικά μπορεί να γίνει.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε καθαρά, πρέπει να το πούμε καθαρά: η μάχη για τη σύνδεση δεν είναι μόνο μάχη πρόσβασης. Είναι μάχη ισοτιμίας. Είναι μάχη ασφάλειας. Είναι μάχη ανάπτυξης. Και πάνω απ’ όλα, είναι μάχη υπεραξίας για κάθε ιδιοκτησία μέσα στην Ιπποκράτειο Πολιτεία.

Ας το δούμε πρακτικά.

Αν ένα τυπικό οικόπεδο κατοικίας περίπου 2 στρεμμάτων στην ΙΠ αποτιμάται σήμερα, σε συντηρητική βάση, περίπου στις 100.000 ευρώ, η αναβάθμιση της κύριας σύνδεσης προς την ΠΑΘΕ μπορεί ρεαλιστικά να το μετακινήσει στην περιοχή των 180.000 - 220.000 ευρώ. Και σε ένα ισχυρότερο σενάριο, με κύρια σύνδεση, ουσιαστικό Προαστιακό και ενεργοποίηση των 24 ΧΕΔ, η αξία του μπορεί να κινηθεί προς τα 250.000 - 300.000 ευρώ.

Δεν μιλάμε για ευχολόγια και δεν μιλάμε για μεσιτική υπερβολή. Μιλάμε για αλλαγή κατηγορίας. Μιλάμε για τη μετάβαση από έναν οικισμό που η αγορά διαβάζει ακόμη ως «καλή αλλά δύσκολη περίπτωση», σε έναν οικισμό που θα διαβάζεται ως κανονικός, προσβάσιμος και ισχυρός πόλος κύριας κατοικίας και επένδυσης.

Ήδη σήμερα, η ίδια η αγορά δείχνει ότι η ΙΠ δεν είναι περιοχή χαμηλών αξιών. Εμφανίζονται εντός σχεδίου οικόπεδα περίπου 2.000 τ.μ. στις 110.000 ευρώ, αλλά και αντίστοιχες περιπτώσεις περίπου 2.100 τ.μ. στις 200.000 ευρώ. Το εύρος υπάρχει ήδη. Η δυναμική υπάρχει ήδη. Αυτό που λείπει είναι η άρση της υποτίμησης που προκαλεί η ανεπαρκής πρόσβαση.

Με άλλα λόγια, η αγορά έχει ήδη δώσει τα πρώτα σήματα. Εκείνο που δεν έχει γίνει ακόμη είναι το θεσμικό και τεχνικό βήμα που θα επιτρέψει στην ΙΠ να αποτιμηθεί συνολικά όπως της αναλογεί.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η πολιτική ουσία του ζητήματος.

Η Ιπποκράτειος Πολιτεία δεν ζητά κάτι παράλογο, αόριστο ή εξωπραγματικό. Δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση. Δεν ζητά χάρη. Ζητά την υλοποίηση μιας θεσμοθετημένης κύριας σύνδεσης που ήδη προβλέπεται, ήδη έχει καθοριστεί και ήδη αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργική, αναπτυξιακή και περιουσιακή της δικαίωση.

Άρα εδώ δεν υπάρχει περιθώριο για διοικητική αδράνεια, ούτε για μόνιμες αναβολές, ούτε για τη γνωστή ελληνική πρακτική του «το βλέπουμε». Όταν υπάρχει οικισμός αυτής της κλίμακας, με θεσμικά κατοχυρωμένο άξονα, με μόνιμο πληθυσμό, με περιουσιακή βάση τέτοιου μεγέθους και με σαφή αναπτυξιακή προοπτική, η πολιτεία δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται για περιφερειακή λεπτομέρεια.

Η σύνδεση ΙΠ - ΠΑΘΕ είναι έργο πρώτης γραμμής για την περιοχή. Και όποιος το βλέπει διαφορετικά, είτε δεν έχει καταλάβει το μέγεθος του ζητήματος είτε επιλέγει να το υποβαθμίζει.

Ο πρώτος μεγάλος καταλύτης είναι, λοιπόν, η κύρια σύνδεση. Χωρίς αυτήν, η ΙΠ μένει εκτός της πρώτης και της δεύτερης ταχύτητας της Αττικής. Όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη. Μένει εκτός της σοβαρής κλίμακας επένδυσης, υπηρεσιών, μόνιμης κατοίκησης και οργανωμένης ανάπτυξης. Με αυτήν, αίρεται η βασική υποτίμηση λόγω πρόσβασης και αλλάζει το σημείο εκκίνησης για όλα.

Ο δεύτερος μεγάλος καταλύτης είναι ο Προαστιακός. Αν η ΙΠ συνδυάσει αξιόπιστη κύρια οδική σύνδεση με ενισχυμένη σιδηροδρομική συνδεσιμότητα προς Αθήνα, Μαρούσι, Νερατζιώτισσα και Αεροδρόμιο, τότε δεν θα διαβάζεται πλέον ως «όμορφη αλλά απομακρυσμένη περιοχή», αλλά ως πραγματικός οικιστικός πόλος κύριας κατοικίας. Εκεί αλλάζει η ψυχολογία της αγοράς, εκεί αλλάζει η κλίμακα ενδιαφέροντος, εκεί αλλάζει και η πραγματική αξία.

Ο τρίτος μεγάλος καταλύτης είναι τα 24 ΧΕΔ. Και εδώ μιλάμε για κάτι που πολλοί ακόμη δεν έχουν συνειδητοποιήσει σε όλο του το μέγεθος. Τα 24 ΧΕΔ δεν είναι μια δευτερεύουσα παράμετρος. Είναι η σημαντικότερη παραγωγική ακίνητη περιουσία του ΣΔΙΠ. Είναι 24 αυτοτελή οικοδομικά τετράγωνα εντός σχεδίου, με ειδικές χρήσεις, δηλαδή ένας έτοιμος εσωτερικός μηχανισμός παραγωγής αξίας.

Περίπου 217.000 τ.μ. επαγγελματικής γης, με ενδεικτική αξία περίπου 28 εκατ. ευρώ στα 120 €/τ.μ., 42 εκατ. ευρώ στα 180 €/τ.μ. και 58 εκατ. ευρώ στα 250 €/τ.μ. Αυτό σημαίνει κάτι απολύτως συγκεκριμένο: η ΙΠ δεν είναι απλώς ένας οικισμός που περιμένει καλύτερο δρόμο. Είναι ένας οικισμός που διαθέτει ήδη εσωτερική βάση οικονομικής ανάπτυξης. Με σωστή σύνδεση, τα ΧΕΔ μπορούν να φέρουν υπηρεσίες, εμπορικές χρήσεις, τοπική οικονομική δραστηριότητα, αναψυχή, ζωντανή καθημερινότητα και τελικά να αυξήσουν την αξία κάθε οικοπέδου και κάθε κατοικίας.

Άρα η εικόνα είναι απολύτως καθαρή:

χωρίς σύνδεση αντάξια της θεσμοθετημένης κύριας οδού, η ΙΠ παραμένει υποτιμημένη,
με αναβαθμισμένη κύρια σύνδεση, αίρεται η βασική υποτίμηση λόγω πρόσβασης,
με κύρια σύνδεση και ουσιαστικό Προαστιακό, η ΙΠ αλλάζει κατηγορία,
με κύρια σύνδεση, Προαστιακό και ενεργοποίηση των 24 ΧΕΔ, η ΙΠ μπορεί να περάσει οριστικά από την κατηγορία του υποαξιοποιημένου οικισμού στην κατηγορία του πραγματικά αναπτυσσόμενου οικιστικού πόλου της βορειοανατολικής Αττικής.

Και ας ειπωθεί και κάτι ακόμη, χωρίς περιστροφές: το έργο αυτό δεν είναι δυσανάλογο σε κόστος σε σχέση με το μέγεθος του οφέλους που μπορεί να απελευθερώσει. Με βάση τη δημόσια τεκμηρίωση, η τάξη μεγέθους τοποθετείται περίπου στα 5,5 - 7,6 εκατ. ευρώ συνολικά. Δηλαδή, μιλάμε για έργο απολύτως διαχειρίσιμο για τα δεδομένα ενός δημόσιου τεχνικού έργου, το οποίο όμως μπορεί να επηρεάσει άμεσα έναν οργανωμένο οικισμό σχεδόν 1.900 οικοπέδων, με τεράστια περιουσιακή βάση και πραγματική αναπτυξιακή δυναμική.

Αυτό σημαίνει ότι από ένα σημείο και μετά δεν χωρούν δικαιολογίες. Όταν το κόστος είναι διαχειρίσιμο και το όφελος τόσο μεγάλο, τότε η μη προώθηση του έργου δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή με συνέπειες. Είναι επιλογή που παρατείνει την υποτίμηση. Είναι επιλογή που καθυστερεί την ανάπτυξη. Είναι επιλογή που στερεί από έναν ολόκληρο οικισμό την αξία που μπορεί να παράγει.

Γι’ αυτό και η σύνδεση ΙΠ - ΠΑΘΕ δεν είναι ένα ακόμη ζήτημα υποδομής. Είναι το έργο που μπορεί να επηρεάσει πιο άμεσα από οτιδήποτε άλλο:

την ασφάλεια του οικισμού,

την καθημερινή λειτουργία του,

την αναπτυξιακή του πορεία,

και κυρίως την εμπορική αξία κάθε ιδιοκτησίας.

Το θέμα αυτό δεν αφορά αφηρημένα τον οικισμό. Αφορά άμεσα κάθε ιδιοκτήτη. Αφορά την περιουσία του. Αφορά την προοπτική της. Αφορά τη θέση της Ιπποκρατείου Πολιτείας μέσα στον πραγματικό χάρτη της Αττικής των επόμενων ετών.

Το ΦΕΚ υπάρχει. Ο άξονας έχει καθοριστεί. Τα τεχνικά δεδομένα είναι γνωστά. Τα οικονομικά μεγέθη είναι διαχειρίσιμα. Η αναπτυξιακή λογική είναι σαφής. Η ανάγκη είναι ώριμη.

Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν η Ιπποκράτειος Πολιτεία χρειάζεται αυτή τη σύνδεση. Το ερώτημα είναι αν όλοι οι εμπλεκόμενοι θα σταθούν στο ύψος της ευθύνης τους. Αν θα υπάρξει η απαιτούμενη πολιτική βούληση, η απαιτούμενη θεσμική πίεση και η απαιτούμενη συλλογική επιμονή, ώστε να προχωρήσει το έργο που μπορεί να αλλάξει πιο άμεσα από οτιδήποτε άλλο την ασφάλεια, τη λειτουργία, την ανάπτυξη και την αγοραία αξία της Ιπποκρατείου Πολιτείας.

Η Ιπποκράτειος Πολιτεία έχει ήδη την έκταση, τη δομή, το σχέδιο, την κλίμακα και τη δυναμική. Αυτό που της λείπει είναι η κρίσιμη υποδομή που θα μετατρέψει αυτή τη δυναμική σε πραγματική ισχύ και πραγματική υπεραξία.

Και αυτή η υποδομή είναι, πρώτα απ’ όλα, η κύρια σύνδεση με την ΠΑΘΕ.

 🟢 ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

“ΔΙΕΘΝΗΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ” ΣΥΝ.ΠΕ.

Γ.Ε.ΜΗ.: 168286001000  Α.Φ.Μ.: 096084905

Έδρα: Λ. Αλεξάνδρας 44, Αθήνα 11473

Έτος ίδρυσης: 1968  Κατάσταση: Ενεργή

🌐 www.sdip.gr| 📧 info@sdip.gr| 📞 210 8232348